Gehoorverlies bij kinderen

Gehoorverlies bij kinderen

Er zijn verschillende oorzaken die kunnen leiden tot een verminderd gehoor. Slechts enkele vormen van gehoorverlies zijn met medicijnen of met een operatie te behandelen. De meeste andere vormen zullen het best gebaat zijn met hoortoestellen.

Gehoorverlies heeft een grote invloed op de ontwikkeling van een kind

Een kind dat met een gehoorverlies wordt geboren loopt een groter risico op een vertraagde spraak- en taalontwikkeling in vergelijking met een kind dat slechthorend wordt nadat het reeds spraak verworven heeft. Daarentegen is de kans op het ontwikkelen van emotionele problemen groter bij de laatste groep kinderen.

De mate van gehoorverlies heeft ook een grote invloed. Hoe groter het gehoorverlies, des te groter de kans op problemen.

Belang van een vroege diagnose

Het is heel belangrijk dat een gehoorverlies zo vroeg mogelijk wordt gedetecteerd en dat direct daarna de behandeling start. 

Uit diverse onderzoeken blijkt, dat slechthorende kinderen die worden aangepast met hoortoestellen voordat ze 6 maanden oud zijn, een grotere kans hebben op een vrijwel normale spraak- en taalontwikkeling. 

Vanzelfsprekend is het succes van deze aanpak mede afhankelijk van professionele begeleiding.

Slechthorendheid is geen doofheid

Het begrip "gehoorverlies" hoeft niet te betekenen dat iemand doof is.

Iemand die doof is, is niet in staat geluiden te verwerken of te "horen" zonder of zelfs met een hoortoestel. Iemand die met behulp van hoortoestellen wel in staat is te communiceren, noemen we niet doof maar slechthorend.

Tekenen die kunnen wijzen op slechthorendheid

Kinderen die minder goed horen leren dit meestal te compenseren. Ze zijn gevoeliger voor andere signalen zoals visuele of tactiele prikkels. Hierdoor lijkt het alsof ze normaal reageren zodat het lastig is om een gehoorprobleem vroegtijdig te detecteren. Door middel van een recent ontwikkelde methode is het mogelijk om het gehoor bij pasgeborenen te onderzoeken. Indien een gehoorverlies wordt gedetecteerd, is het aangewezen om de behandeling zo snel mogelijk te starten.

Vertrouw op uw intuïtie

Onderneem zeker actie als u ook maar het idee heeft dat uw kind minder goed hoort: vraag uw huisarts om het gehoor van uw kind te onderzoeken, of vraag om een verwijzing naar een KNO-arts.

Een kind is nooit te jong voor een gehooronderzoek. Uit onderzoek blijkt dat hoe eerder een kind wordt aangepast met hoortoestellen, des te groter de kans is op een vrijwel normale spraak- en taalontwikkeling.

Een hoortest is een eenvoudige en pijnloze test om vast te stellen of uw kind alles kan horen of dat er sprake is van een gehoorverlies.

De diagnose

Het diagnostisch onderzoek is bedoeld om vast te stellen of uw kind alles kan horen of dat er sprake is van een gehoorverlies. Door verschillende testen uit te voeren kan de KNO-arts of audioloog een diagnose stellen en a.d.h.v. de resultaten u meer vertellen over de mogelijke afwijking.

Er wordt dan meegedeeld wat de aard is van de slechthorendheid (geleidingsverlies of perceptief gehoorverlies), de mate van de slechthorendheid (licht tot zeer ernstig) en of de slechthorendheid één of beide oren betreft. Mogelijk kan er ook iets gezegd worden over de prognose, bv. het gehoor kan nog verder achteruitgaan. Tenslotte wordt er met u besproken welke behandelmethode het meest aangewezen is: operatie, hoortoestelaanpassing of een cochleair implantaat.

Informatie is belangrijk

Naast alle informatie die u krijgt, zal de audioloog of arts u graag wat meer vertellen over gehoorverlies, de consequenties en dan met name de gevolgen voor uw kind en wat dit kan betekenen voor het gezin. Mocht dit aan de orde zijn, dan zullen andere deskundigen worden ingeschakeld die u zullen helpen de juiste beslissingen te nemen in het belang van uw kind. Alles gericht op een zo goed mogelijke kwaliteit van leven.

Kenmerkende reacties

De meeste ouders ervaren de bevestiging van hun vermoeden dat hun kind slechthorend is als een shock. Sommige ouders vinden dat ze zichzelf iets te verwijten hebben en zijn soms wanhopig.

Anderen tonen ontkennend gedrag en zijn niet in staat de mededeling dat hun kind slechthorend is tot zich door te laten dringen. Deze reacties zijn heel normaal. Het is dus erg belangrijk om de tijd te nemen de boodschap tot u door te laten dringen en te verwerken. Pas dan bent u in staat u te richten op de toekomst.

Veel emotionele reacties zijn het gevolg van onbeantwoorde vragen. Vaak ontstaat er een zeker gevoel van opluchting als de vragen beantwoord zijn en men weet wat de mogelijkheden zijn.

Praat daarom met iedereen van wie u denkt dat hij of zij u verder kan helpen of gewoon naar u wilt luisteren. Vragen als: "Wordt het levensgeluk van mijn kind beperkt door de slechthorendheid?" of "Kan mijn kind normaal leren spreken?" worden vaak gesteld en zijn heel begrijpelijk.

U staat er niet alleen voor

Er zijn tal van deskundigen, lotgenoten, organisaties en instanties waar u met uw vragen terecht kunt.

Naast de meer technische vragen aan specialisten, zou u bijvoorbeeld ook eens kunnen praten met ouders van kinderen die slechthorend zijn of met slechthorenden die dit al van kleins af aan zijn.

Niet alleen kunnen deze mensen helpen antwoorden te vinden op uw vragen en begrip tonen voor uw zorg en ongerustheid; hun verhalen en ervaringen kunnen u ook helpen de toekomst wat optimistischer tegemoet te zien.