Ons gehoor
Om goed te kunnen begrijpen wat een gehoorverlies is, is het eerst noodzakelijk om te begrijpen hoe het gehoor en het oor werken.
Geluiden die door de lucht voortbewegen kunnen worden omschreven als luchtdrukvariaties of trillingen van de luchtmoleculen. Deze luchtdrukvariaties creëren geluidsgolven die kunnen worden waargenomen door het menselijke oor.
Het oor is verantwoordelijk voor het horen. Het vangt de geluidsgolven op en zet deze om in zenuwpulsjes die door de hersenen worden verwerkt.
Het oor bestaat uit drie delen:
Het buitenoor
Het buitenoor bestaat uit een uitwendig, kraakbenig deel (de oorschelp) en de gehoorgang.
Het buitenoor werkt als een soort trechter, die de geluidsgolven opvangt en deze naar het trommelvlies leidt. Het trommelvlies bevindt zich aan het eind van de gehoorgang en vormt de grens met het middenoor.
Het middenoor
Het middenoor is een met lucht gevulde holte. De luchtdruk in het middenoor wordt geregeld door de buis van Eustachius, die de verbinding vormt tussen het middenoor en de neus/keelholte. Er bevinden zich drie gehoorbeentjes in het middenoor; de hamer (malleus), het aambeeld (incus) en de stijgbeugel (stapes).
Deze gehoorbeentjesketen werkt als een soort hefboom: het geeft de geluidstrillingen door van het trommelvlies aan het binnenoor en versterkt ze tevens.
Het binnenoor
Het binnenoor is een met vloeistof gevulde ruimte die de vorm van een slakkenhuis heeft. De verbinding tussen het middenoor en het binnenoor wordt het ovale venster genoemd. De voetplaat van de stijgbeugel is in het ovale venster bevestigd en werkt als een soort piston die de vloeistof in het binnenoor beweegt.
In de cochlea bevinden zich ongeveer 23.000 buitenste haarcellen (zintuigcellen), die worden geprikkeld door bewegingen van de vloeistof. Worden de haarcellen geactiveerd, dan zenden zij pulsjes naar de hersenen, die deze pulsjes interpreteren als geluid.
Naast de cochlea (slakkenhuis) maakt ook het evenwichtsorgaan deel uit van het binnenoor.
De werking van het oor
De oorschelp en de gehoorgang vangen de geluidstrillingen op en ‘bewerken’ deze. Vervolgens wordt het trommelvlies in beweging gezet. De mechanische trillingen van het trommelvlies worden doorgegeven aan de stijgbeugel door de hamer en het aambeeld. De stijgbeugel beweegt heen en weer als een piston in het ovale venster, waardoor de vloeistof in het slakkenhuis wordt bewogen.
Dit resulteert in golfbewegingen in het slakkenhuis waardoor de haren van de haarcellen in het binnenoor gaan bewegen. Worden de haarcellen geprikkeld, dan zenden zij zenuwpulsjes via de gehoorzenuw naar het deel in de hersenen dat zich net achter het slaapbeen bevindt, ook wel het hoorcentrum genoemd.
De frequentie van het geluid bepaalt welke groep haarcellen wordt geactiveerd, waardoor het mogelijk is om verschillende geluiden te onderscheiden. Zijn er haarcellen beschadigd, bijvoorbeeld door veroudering, ziekte of andere oorzaken, dan ontstaan er problemen bij het horen van bepaalde geluiden en bij het onderscheiden van geluiden.
