Gehoorverlies bij kinderen

Is er sprake van een onderbreking van de weg die het geluid door het gehoororgaan volgt, als gevolg van een blokkade of een beschadiging, dan kan dit leiden tot een verminderd gehoor.
Slechts enkele vormen van gehoorverlies zijn met medicijnen of een operatie te behandelen. De meeste anderen zullen het best worden geholpen door hoortoestellen te gebruiken.

 

 

Gehoorverlies heeft een grote invloed op de ontwikkeling van een kind.

 

Een kind dat met een gehoorverlies is geboren loopt een groter risico op een vertraagde spraak- en taal ontwikkeling dan een kind dat in dezelfde mate slechthorend wordt nadat het heeft geleerd spraak te verstaan. Daarentegen is de kans op de ontwikkeling van emotionele problematiek groter bij de laatste groep kinderen.
De mate van verlies heeft ook een grote invloed. Hoe groter het gehoorverlies, des te groter is de kans op problemen.

 

 

 

 

 

Belang van een vroege diagnose

Het is heel belangrijk dat een gehoorverlies zo vroeg mogelijk wordt vastgesteld en dat direct daarna met de behandeling wordt begonnen.

Uit diverse onderzoeken blijkt dat slechthorende kinderen een grotere kans op een vrijwel normale spraak-taal ontwikkeling hebben als ze hoortoestellen krijgen aangepast voordat ze 6 maanden oud zijn. Vanzelfsprekend is het succes van deze aanpak mede afhankelijk van professionele begeleiding door het team van een audiologisch centrum.

 

 

 

 

Slechthorendheid is geen doofheid

Het begrip "gehoorverlies" hoeft niet te betekenen dat iemand doof is.

Iemand die doof is, is niet in staat geluiden te verwerken of te "horen" zonder of zelfs met een hoortoestel. Iemand die met behulp van hoortoestellen wèl in staat is te communiceren, noemen we niet doof maar in meer of mindere mate slechthorend.

 

 

 

Tekenen die kunnen wijzen op slechthorendheid

Kinderen die minder goed horen leren meestal dit te compenseren. Ze zijn gevoeliger voor andere signalen zoals visuele of voelbare prikkels. Hierdoor lijkt het alsof ze heel normaal reageren zodat het lastig is om een gehoorprobleem vroegtijdig te onderkennen.
Door middel van recent ontwikkelde methoden is het mogelijk om het gehoor bij pasgeborenen te onderzoeken. Is dit onderzoek nog geen routine, dan zijn het meestal de ouders die als eerste gaan twijfelen aan het gehoor van hun kind.

Vertrouw op uw intuïtie

Onderneem actie als u ook maar een moment het idee hebt dat uw kind minder goed hoort: vraag uw huisarts of hij/zij het gehoor van uw kind kan onderzoeken, of vraag anders om een verwijzing naar een KNO-arts of een audiologisch centrum.
Een kind is nooit te jong voor een gehooronderzoek. Uit onderzoek blijkt dat hoe eerder een kind wordt aangepast met hoortoestellen, des te groter de kans is op een vrijwel normale spraak- en taalontwikkeling.
Een hoortest is een eenvoudige en pijnloze manier om vast te stellen of een kind echt alles kan horen wat de wereld te bieden heeft, of dat er sprake is van een gehoorverlies.

 

 

 

De diagnose

Het diagnostisch onderzoek is bedoeld om uw vermoedens dat uw kind slecht hoort te bevestigen of om duidelijk te maken dat die angst ongegrond is. Door verschillende testen uit te voeren kan de KNO-arts of audioloog een diagnose stellen en aan de hand van de resultaten van dit onderzoek u meer vertellen over de mogelijke afwijking.

 

U krijgt dan te horen wat de aard is van de slechthorendheid (geleidingsverlies of perceptief gehoorverlies), de mate van slechthorendheid (licht tot zeer ernstig) en of de slechthorendheid één of beide oren betreft. Mogelijk dat ook iets gezegd kan worden over de prognose, dwz. of er rekening mee moet worden gehouden dat het gehoor verder achteruit gaat. Tenslotte wordt met u besproken welke behandelmethode het meest in aanmerking komt: operatie, hoortoestelaanpassing of een cochleair implantaat.

 

Informatie is belangrijk

Naast alle informatie die u krijgt, zal de audioloog of arts u graag wat meer vertellen over gehoorverlies, de consequenties en dan met name de gevolgen voor uw kind en wat dit kan betekenen voor het gezin. Mocht dit aan de orde zijn, dan zullen andere deskundigen worden ingeschakeld die u zullen helpen de juiste beslissingen te nemen in het belang van uw kind. Alles gericht op een zo goed mogelijke kwaliteit van leven.

 

 

 

 

 

Kenmerkende reacties

De meeste ouders ervaren de bevestiging van hun vermoeden dat hun kind slechthorend is als een schok. Sommige ouders vinden dat ze zichzelf iets te verwijten hebben en zijn soms wanhopig.

Anderen tonen ontkennend gedrag of zijn niet in staat de betekenis van de mededeling dat hun kind slechthorend is tot zich door te laten dringen. Deze reacties zijn heel normaal. Het is dus erg belangrijk om de tijd te nemen om de boodschap tot u door te laten dringen. Pas dan bent u in staat u te richten op de toekomst.

Veel emotionele reacties zijn het gevolg van onbeantwoorde vragen. Vaak ontstaat er een zeker gevoel van opluchting als de vragen beantwoord zijn en men weet wat er mogelijk gedaan kan worden.

Praat daarom met iedereen van wie u denkt dat hij of zij u verder kan helpen of gewoon naar u wilt luisteren. Vragen als: "Wordt het levensgeluk van mijn kind beperkt door de slechthorendheid?" of "Kan mijn kind normaal leren spreken?" worden vaak gesteld en zijn heel begrijpelijk.

 

 

 

U staat er niet alleen voor

Er zijn tal van deskundigen, lotgenoten, organisaties, instellingen en instanties waar u met uw vragen terecht kunt.

Naast de meer technische vragen aan specialisten, zou u bijvoorbeeld ook eens kunnen praten met ouders van kinderen die slechthorend zijn of met slechthorenden die dat al van jongsaf aan zijn.

Niet alleen kunnen deze mensen helpen antwoorden te vinden op uw vragen en begrip tonen voor uw zorg en ongerustheid; hun verhalen en ervaringen kunnen u ook helpen de toekomst wat optimistischer tegemoet te gaan.

Doorgaans wordt u door de medewerkers van het audiologisch centrum goed geïnformeerd over waar u met uw vragen terecht kunt. Zij wijzen u ook op het bestaan van lotgenoten-contacten. Vraag er desnoods zelf naar.